7/04/2019

POLYFONIE

POLYFONIE

Ik maak allerlei nota’s. Ik schrijf ze in kleine boekjes of op losse stukjes papier. Het kunnen zinnen zijn die me treffen, citaten, fragmenten… Soms zijn het titels van schilderijen of namen die ik wil onthouden. Muziek die ik op de radio hoor, iets om in het hart mee te dragen. Het kunnen ook eigen invallen zijn of uitspraken van mensen in mijn gezelschap. Hoogdravendheid en banaliteit. Het staat er de ene keer keurig, de andere keer slordig en nauwelijks leesbaar. Potlood. Bic. Stift. Drukletters. Op mijn schoot. In een rammelende autobus. Handschrift. Gekrabbel. Recht. Schuin. Ondersteboven. Alles door elkaar, als lagen. Een beetje graffiti. Lagen van tijd en ruimte. Lagen van herkomst. Het is niet altijd geordend volgens tijd of gelegenheid. Meerdere reizen of uitstappen kunnen door elkaar lopen. Zuinigheid bij gelegenheid, hoekjes opvullen. Een adres. De naam van wie was dat ook weer? Ik weet na verloop van tijd dikwijls niet meer wat het betekent, noch wat van mij, van een tante of van een of ander genie is. Dat is vervelend. Het is echt niet om weg te gooien, dat zou zonde zijn. Het is als leven en vraagt respect. Moet het wel geordend worden? Het is polyfonie, primitieve polyfonie, niet de mathematisch geconstrueerde polyfonie, neen, de ontspoorde orde, de valse noot die verwondering wekt, de liedjes die elkaar overstemmen, de humus, de droomarbeid. Een wedstrijd van fanfares.

Zo’n geniale uitspraak. Bij vergissing of voorzichtigheidshalve denken dat ze niet van jou is. Jammer toch?

(Dirk Verhaegen)

2/21/2019

OUD KASTEEL

OUD KASTEEL

Er was eens een oud kasteel
Bij nacht was het blauw
Bij dag was het geel
In het land woonde niemand
Enkel in dat oud kasteel
Woonden er veel
Veel, veel, veel,
Dat zegt niet veel
Waren het luizen of muizen?
Of waren het mensen?
Ja en neen
Ja en neen wat?
Luister:
Ooit waren het mensen
Nu gaan ze door muren
Op zoek naar geburen
Die vroegere mensen
in dat oud kasteel
Meer weet ik niet
Over dat oud kasteel
Ja, dat het oud is
en ook dat geel overdag
soms als goud is
Ik weet, dat is niet veel
Dus enkel dit
Bij nacht is het blauw
Bij dag is het geel
En onthou ook dat het oud is
Dat oude kasteel


Dirk
18 II 2019
 



































illustratie Hélène Van Everbroeck

Blogarchief