BRUG IN DE WOLKEN viaduc de millau het stenen tijdperk verlaat zijn vuren en zijn grotten orpheus en eolus bespelen de lier van hoogtevrees geen sprake op de kalender verwelkomt de septembermaand ons met hokusaï’s the cloud-hanging bridge at mount gyodo ashikago oktober gekregen van pol sarens een vloed foto's van het viaduct in aanbouw sarens kranen staan reikhalzend in de wolken
Geest die dit landschap schiep Deze chaos van ruige rode rotsen Deze gewaagde toppen op weg naar de hemel Deze ravijnen, beken wild en helder, deze naakte frisheid Deze vormloze arrangementen, om geen andere reden gemaakt tenzij henzelf Ik ken je, wilde geest - wij waren in contact Ook ik maak zulke arrangementen, om geen andere reden dan henzelf Heeft men mijn liederen niet verweten dat het ze aan kunst ontbrak? Dat ze de fijn delicate regels niet respecteerden? De maat van de dichter, de voltooide gratie van de tempel, de gepolijste esthetiek van de boog en de zuil? Maar jij die je hier verheugt - geest die dit landschap schiep Jou zijn ze niet vergeten
'En un sens, les peintres modernes ont abdiqué. Ils ont trouvé que les choses étaient trop complexes, et se sont dit: <Je vais briser les choses, les réduire en éléments simples et me concentrer sur ces éléments.> Mais en même temps, ils ont commencé à découvrir les réalités neurologiques qu'ils ont complètement ignorées même après leur découverte.'