DIRK VERHAEGEN: VROEG WERK (1972)

VAART

VAART

in de schimmige orde
van het boothuis
lag ooit de houten kano
van mijn ouders

deuren dicht
sporen dood

niet getreurd

de bomenrij langs het jaagpad
staat in lichterlaaie

en terwijl ik fantaseer
'dit is door R. L. Stevensons
kookstel Etna aangestoken'
-hij peddelde hier 133 jaar geleden-

toon jij mij op deze zomeravond
simpel de notelaren van het heden

(Dirk Verhaegen)

DIRK VERHAEGEN: 3 DIALOGEN

DIALOOG 1:


ene hij: 'Hou jij van modern theater?'

andere hij: 'Nee.'

ene hij: 'Ik bedoel Becket, Ionesco, Pinter?'

andere hij: 'Nee.'

ene hij: 'Maar ken je het wel echt?'

andere hij: 'Nee.'

ene hij: 'Wil je het leren kennen?'

andere hij: 'Nee.'

ene hij: 'Ik bedoel, mocht zich de gelegenheid voordoen...'

andere hij: 'Nee.'

stilte

andere hij: 'Nog vragen?'

ene hij: 'Nee.'


DIALOOG 2

(In het park bij een bronzen beeld, Eva en de slang voorstellend.)

jongetje: 'Wie ligt hier begraven?'

oudere zus: 'Adam en Eva.'

jongetje: 'Bwèèk, een slang!'

oudere zus: 'O maar je hoeft niet bang te zijn. Het was een brave slang. Zij beet niet.'


DIALOOG 3

Hij: 'Heb jij ook een roman geschreven, buiten mijn weten?'

Zij: 'Neen, je weet toch dat ik geen schrijfster ben, jij bent de intellectueel.'

Hij: 'Kom, kom, jij weet toch ook veel?'

Zij: 'Neen, ik ben iemand die in de marge een en ander probeert op te steken. Ik koop af en toe een romannetje.'

Hij: 'Ja, waarom romans schrijven als je ze zo in de winkel kan kopen!'

Zij: 'Voilà!'

Hij: 'Maar je hebt toch enige wijsheid, je bent toch een soort Boeddha...?'

Zij: 'Ik ben veel te opvliegend.'

Hij: 'Een opvliegende Boeddha dan.'


(Dirk Verhaegen, uit de oude doos)

AN INLAND VOYAGE: ON THE WILLEBROEK CANAL

...
(denkend aan R.L. Stevenson)

DIRK VERHAEGEN: BEKNOPTE BIOGRAFIE

...

1950 geboren te Vilvoorde 1967-1972 Secundair en Hoger Sint-Lukasinstituut Brussel (Schilderkunst) 1969 eerste geometrische en systematische werken - eerste systematische reeksen 1970 eerste systematische zigzaglijnen 1971 eerste experimenten met beeldpoëzie 1973 eerste werken in zeshoekige rasters - eerste werken met toeval en eerste systematisch onregelmatige veelhoeken 1974 eerste individuele tentoonstelling - eerste transformatie series 1977 eerste werken met computer - eerste hoekprogressies - eerste werken met slingerpermutaties - eerste groepstentoonstelling in Canada 1978 eerste solotentoonstelling in Canada - eerste wandinstallaties - gedraaide diagonaalfragmenten 1980 eerste werken met zwaartekracht 1982 eerste museale verkoop - hoekprogressies met oneindigheidsprincipe 1985 eerste kwadraatprogressies 1986 eerste kwadraatprogessies in uitgesneden canvas 1989 eerste solotentoonstelling in Zwitserland 1990 eerste solotentoonstelling in Duitsland 1991 eerste 'kaderfuncties' 1995 generatieve titels 2004 'transacties' 2008 generatieve titels met geopoëtische inspiratie

individuele en groepstentoonstellingen in België, Brazilië, Canada, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Hongarije, Italië, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Roemenië, Verenigde Staten en Zwitserland

publikaties in talrijke tijdschriften

werken in nationale en internationale private en openbare collecties


www.galerie-walzinger.de
users.skynet.be/galerie EL
www.galeriehoffmann.de
www.artnet.com/gallery/424409583/galerie-walzinger.htlm
www.mondriaanhuis.nl/

MULLINGAR

Mullingar (Ierland)

HET GEWICHT VAN MIJN NAAM

Dirk.Verhaegen: Het gewicht van mijn naam, Nevele, 1999

ORONCE FINE

.....................................Dirk Verhaegen: Oronce Fine (2008)

OPEN WORLD (HOMMAGE TO KENNETH WHITE)

......................................Dirk Verhaegen: Open World (2008)

'In de nieuwste werken uit 2008 zijn de lijnen kurven en cirkels geworden. Het gaat over werken met generatieve titels, dat wil zeggen dat de letters van de titel telkens het beeld voortbrengen. Ze hebben betrekking op gedichten van Kenneth White, transponeren titels zoals deze van zijn verzamelde gedichten “Open World” of het gedicht “Bird Path” naar het beeldende medium. Ook het schilderij “Bird Poem” , dat Whites gedachtenwereld op verwante wijze overbrengt, stelt een hommage aan de Schotse dichter en “intellectuele nomade” voor. Curven zijn in het werk van Verhaegen niet nieuw. Al vanaf de jaren ’70 benut de kunstenaar daarin gebogen lijnen, cirkelsegmenten of draaibewegingen. Wat er nu echter bijkomt is de verbinding van die vormen met het principe van een generatief systeem en geopoëtische representaties.'

(Petra Wilhelmy)

KNOWLEDGE GIRL (HOMMAGE TO KENNETH WHITE)

KENNISMEISJE

Boven de stad

de blauwzwarte nacht
heel de ruimte rondom mij
en jij gouden bloem in mij

de oosterse kunst mijn studie
dat is je vlees je gebeente
je tong en haar accenten

bij jouw naakte borsten
verliest religie haar realiteit
en de zachte schoonheid
van je minnende buik
voltooit de filosofie

Kenneth White
(vertaling Dirk Verhaegen)

40 JAAR SYSTEMATISCHE KUNST (1969-2009)

DIRK VERHAEGEN

Sedert de vroege jaren '70 maakt Dirk Verhaegen constructieve, concreet-systematische werken: tekeningen, collages, schilderijen, reliëfs, installaties en beeldpoëzie. Logisch-mathematische systemen bepalen het uitzicht van een werk of een reeks. Ook de zwaartekracht wordt ingezet als determinerend systeem. In feite gaat het om de uitdagende confrontatie tussen conceptuele en visuele schoonheid. In de jaren '70 experimenteerde Dirk Verhaegen met generatieve computergrafiek. In de jaren '80 was hij actief betrokken bij de internationale bewegingen PRO ART AND ARCHITECTURE en MESURE ART INTERNATIONAL. Met zijn systematisch verstoorde geometrische orde en met zijn onregelmatige kadreringen vindt hij vandaag aansluiting bij de internationale beweging MADI.

OUD EN NIEUW

Dirk Verhaegen: Topografie, 1972 (afbeelding boven)

Dirk Verhaegen: Transactie 582, 2009 (afbeelding rechts)

SCHAAKMAT

1------------2

--------------4
3

5------------6

7


1 -Max Ernst
2 -Walewijn en het vliegende schaakbord
3 -R. P. Lohse
4 -Chess Forum NY
5 -Chess Forum NY
6 -Winiarski
7 -Max Bill

NEW YORK/NEVELE

BOCHT VAN BATH

GEVELPROJECT NEVELE

Dirk Verhaegen: Een groet aan Giacomo Balla in zwaluwvlucht, 1982-1999

DUBBELE GRAVITATIONELE ACCROCHAGE

Dirk Verhaegen: Dubbele gravitationele accrochage, 1991

SERIE ONREGELMATIGE VEELHOEKEN

Dirk Verhaegen: Serie onregelmatige veelhoeken, 1973-1978

29 JUNI

1.
zo dicht de mist
vastgoed uitgewist

2.
schoenen in de hand
steltlopers op natzand

3.
vloedlijn en golfbreker
gekruiste degens in het niets

CULTUUR

'De huizen leken op tuinen, na een regenbui plotseling opgekomen uit het zand. Vormen van zuivere kleur - stralend, los van elkaar - waren op de wit glanzende muren geschilderd, als knipsels van Matisse. Patronen van kaneel, roest, staalgroen, roze, Antwerps blauw, oker, room, meekraprood, lampzwart, siena en antiek oker, misschien het oudste pigment ter wereld. Elk een vreugdekreet. De witgekalkte muren waren ingelegd met versieringen in felle kleuren, zo fel dat het haast pijn deed aan de ogen - geometrische patronen, planten, vogels en dieren, mozaïeken sieraden in het pleister; slakkenhuizen en glimmende steentjes. Boven de deuren zaten rijk beschilderde porseleinen borden, wel dertig of veertig per huis; als edelstenen in een halsketting staken ze af tegen de witte huid van het pleister - poreus, ademend, koel. Dit was een liefdesverklaring van mensen aan een plek, zo speels, zo rijk aan betekenis; de huizen gingen qua materialen en ontwerp zo naadloos op in hun omgeving dat ze nooit verplaatst konden worden. Een volmaakt samengaan van kunst, huiselijk leven, landschap - een schoonheid waarvoor je niet in eerbied wilde buigen, maar juist van vreugde opspringen.'

(uit Anne Michaels Het Wintergewelf, 2009)

'Ik kom uit de streek van de grote Aswan-dam. Ik was in New York toen de dam voltooid werd. Ik verloor mijn dorp. Toen ik terugkeerde en mijn volk elders zag, begreep ik in het diepst van hun ogen de ernst van dit verlies. Ik zag dat mijn volk verloren was. Ze verhuisden naar een half woestijngebied. Bij mijn terugkomst was ik zelf verloren. Ik speelde op mijn instrument zonder ophouden dezelfde zin herhalend. Ik zat op het waterwiel, de oudste machine van ons land. Iedereen die op het wiel gaat zitten raakt gehypnotiseerd door het geluid.'

(Hamza el Din over Escalay/Waterwheel)

'This is a duo composed and performed by Hamza himself. The constantly repeated ostinato at the bottom of the oud's range is intended to represent the rotations of a gear.'

(toelichting bij Oud Duo - de oerversie van Waterwheel - van Hamza el Dim)

Escalay/Waterwheel op Kronos Quartet: Pieces of Africa

Oud Duo op Hamza el Din: Songs of the Nile