.jpg)
4/07/2015
3/30/2015
BLAISE CENDRARS
"In 1908 zei Remy de Gourmont tegen mij dat wanneer je twee uur per dag zou lezen, systematisch zou lezen, je in minder dan twintig jaar niet alleen de Bibliothèque nationale uitgelezen zou hebben, maar bovendien alle menswetenschappen de revue zou hebben laten passeren, omdat boeken zich zo vaak herhalen en de auteurs zo veel van elkaar overschrijven dat hele gebieden van het gedrukte universum overbodig zijn en dat hele stukken van het continent dat die immense bibliotheek met haar miljoenen boeken vormt in elkaar storten wanneer je er met de gretigheid en de honger van een rat of een intelligente worm een gat in graaft!"
(Blaise Cendrars: Door de bliksem getroffen, Voltaire, 's Hertogenbosch)
(Blaise Cendrars: Door de bliksem getroffen, Voltaire, 's Hertogenbosch)
3/17/2015
KAREN ARMSTRONG
"De stelling dat het primaire motief van een terroristische actie politiek van aard is, lijkt misschien voor de hand te liggen, maar dat geldt niet voor wie dergelijke gruweldaden halsstarrig wil afdoen als 'zinloos geweld'. Velen die er zo over denken, vatten religie op als een soort synoniem voor een irrationaliteit die de ultieme oorzaak is. Een van de prominentste figuren in deze hoek is Richard Dawkins, die heeft betoogd dat 'alleen het religieuze geloof weldenkende en fatsoenlijke mensen sterk genoeg kan motiveren om tot zo'n uiterste dwaasheid te komen'. Maar deze gevaarlijke simplificatie komt voort uit een verkeerd begrip van zowel religie als terrorisme. Het is natuurlijk een bekend voorbeeld van de seculiere neiging van de moderniteit om 'religie' een gewelddadige en onredelijke macht toe te dichten die buiten de politiek van beschaafde naties moet worden gehouden. Op de een of andere manier wordt hierbij vergeten dat alle grote wereldreligies als een van hun essentiële principes het gebod gemeen hebben om anderen te behandelen zoals je zelf behandeld wilt worden. Daarbij valt overigens niet te ontkennen dat religie vaak een rol heeft gehad bij terroristische wreedheden. Toch is het veel te gemakkelijk om religie tot de zondebok te maken zonder te kijken wat er werkelijk in de wereld speelt."
Karen Armstrong: In naam van God, De Bezige Bij Amsterdam, 2015 (p. 446-447)
Karen Armstrong: In naam van God, De Bezige Bij Amsterdam, 2015 (p. 446-447)
3/06/2015
.gif)
3/05/2015
3/04/2015
3/02/2015
.gif)
2/23/2015
.gif){kind=spacer}
2/14/2015
1/17/2015
12/19/2014
EXPO GALERIE EL
Abulafia etcetera galerie EL - van 11 januari tot 15 februari 2015
Werner Cuvelier - Norman Dilworth - Lore Van Elslande - Dirk Verhaegen
Abulafia was een middeleeuwse kabbalist, de grondlegger van de 'profetische kabbala'. De kabbala, een vorm van Joodse mystiek, ziet de schepping als een linguïstisch fenomeen. Verborgen betekenissen en profetisch inzicht kunnen bereikt worden aan de hand van mathematische procedures met letters en klanken. Een eindig alfabet kan duizelingwekkende combinaties genereren. Volgens Umberto Eco* heeft Abulafia de Ars Combinatoria in zijn Kabbala van de namen tot het allerhoogste niveau ontwikkeld. Als dit Latijn is -of Hebreeuws- dan moet u zich de schepping maar voorstellen als een diepzinnig spel scrabble.
Men hoeft geen mysticus of obscure sektariër te zijn om geïntrigeerd te raken door de Kabbala. Wilde speculatie en mathematische exactheid ontmoeten er elkaar. Met taalspel en intuïtieve wiskunde liggen poëtische verbeelding en artistiek denken binnen handbereik. Tegelijk is de kabbala een vorm van abstract denken. Betekenis heeft hier eerder met syntaxis dan met semantiek te maken. Het taalspel lijkt eerder deel te nemen aan de schepping dan haar af te beelden. Maar er is meer. Van de Sefer Jetsira (Het boek der schepping) is er via Abulafia, Lullus, John Dee en Leibnitz een lijn te trekken die ons naar het computertijdperk en naar de ontcijfering van de genetische code voert.
Is datgene wat hier tentoongesteld wordt een vorm van neo-kabbalistiek? Dat zou erg misleidend zijn want het gaat hier slechts om een glimp van verre verwantschap. Wellicht hebben de kunstenaars die hier vertegenwoordigd zijn heel andere achtergronden. Het esoterische winkeltje is al helemaal niet aan de orde. Constructieve kunst, concrete kunst, systematische kunst, generatieve kunst, logische kunst, syntactische kunst, rationele systemen, minimalisme, conceptuele kunst zijn contexten en labels die ons te binnen schieten. Wat zij gemeen hebben is dat zij een beeldtaal creëren vertrekkend vanuit het elementaire, dat zij generatieve systemen ontwikkelen, dat zij werk tonen dat zich in veelvouden laat begrijpen en dat zij intensief op verkenning gaan via combinatorische mogelijkheden. De schijnbare nuchterheid van hun rationele, wiskundig georiënteerde verbeelding sluit het poëtische, het grappige, het muzikale, het meditatieve en zelfs het transcendente niet uit. Systematiek kan een vorm van ritueel handelen zijn, het kan ook een streven naar grondigheid zijn. Het gaat zeker om pogingen met kwantitatieve middelen de wereld kwalitatief te begrijpen.De onmatigheid van de veelvouden wordt beoordeeld en getemperd, niet door theologie of dogma, niet door volk of ras, niet door landsgrenzen of taalgrenzen maar door de wijsheid van de artistieke praktijk. Met bovenpersoonlijke middelen manifesteren deze kunstenaars zich als onverwisselbare artistieke individuen. Groeten dus aan Abulafia en verder vooral etcetera.
galerie EL
Drieselken 40
9473 Welle
*Umberto Eco: Europa en de volmaakte taal, Agon, 1995
Dirk Verhaegen: Tekening, 1979
.jpg)
http://waterschoenen.blogspot.be/2015/01/werner-cuvelier-norman-dilworth-lore.html
Werner Cuvelier - Norman Dilworth - Lore Van Elslande - Dirk Verhaegen
Abulafia was een middeleeuwse kabbalist, de grondlegger van de 'profetische kabbala'. De kabbala, een vorm van Joodse mystiek, ziet de schepping als een linguïstisch fenomeen. Verborgen betekenissen en profetisch inzicht kunnen bereikt worden aan de hand van mathematische procedures met letters en klanken. Een eindig alfabet kan duizelingwekkende combinaties genereren. Volgens Umberto Eco* heeft Abulafia de Ars Combinatoria in zijn Kabbala van de namen tot het allerhoogste niveau ontwikkeld. Als dit Latijn is -of Hebreeuws- dan moet u zich de schepping maar voorstellen als een diepzinnig spel scrabble.
Men hoeft geen mysticus of obscure sektariër te zijn om geïntrigeerd te raken door de Kabbala. Wilde speculatie en mathematische exactheid ontmoeten er elkaar. Met taalspel en intuïtieve wiskunde liggen poëtische verbeelding en artistiek denken binnen handbereik. Tegelijk is de kabbala een vorm van abstract denken. Betekenis heeft hier eerder met syntaxis dan met semantiek te maken. Het taalspel lijkt eerder deel te nemen aan de schepping dan haar af te beelden. Maar er is meer. Van de Sefer Jetsira (Het boek der schepping) is er via Abulafia, Lullus, John Dee en Leibnitz een lijn te trekken die ons naar het computertijdperk en naar de ontcijfering van de genetische code voert.
Is datgene wat hier tentoongesteld wordt een vorm van neo-kabbalistiek? Dat zou erg misleidend zijn want het gaat hier slechts om een glimp van verre verwantschap. Wellicht hebben de kunstenaars die hier vertegenwoordigd zijn heel andere achtergronden. Het esoterische winkeltje is al helemaal niet aan de orde. Constructieve kunst, concrete kunst, systematische kunst, generatieve kunst, logische kunst, syntactische kunst, rationele systemen, minimalisme, conceptuele kunst zijn contexten en labels die ons te binnen schieten. Wat zij gemeen hebben is dat zij een beeldtaal creëren vertrekkend vanuit het elementaire, dat zij generatieve systemen ontwikkelen, dat zij werk tonen dat zich in veelvouden laat begrijpen en dat zij intensief op verkenning gaan via combinatorische mogelijkheden. De schijnbare nuchterheid van hun rationele, wiskundig georiënteerde verbeelding sluit het poëtische, het grappige, het muzikale, het meditatieve en zelfs het transcendente niet uit. Systematiek kan een vorm van ritueel handelen zijn, het kan ook een streven naar grondigheid zijn. Het gaat zeker om pogingen met kwantitatieve middelen de wereld kwalitatief te begrijpen.De onmatigheid van de veelvouden wordt beoordeeld en getemperd, niet door theologie of dogma, niet door volk of ras, niet door landsgrenzen of taalgrenzen maar door de wijsheid van de artistieke praktijk. Met bovenpersoonlijke middelen manifesteren deze kunstenaars zich als onverwisselbare artistieke individuen. Groeten dus aan Abulafia en verder vooral etcetera.
galerie EL
Drieselken 40
9473 Welle
*Umberto Eco: Europa en de volmaakte taal, Agon, 1995
Dirk Verhaegen: Tekening, 1979
http://waterschoenen.blogspot.be/2015/01/werner-cuvelier-norman-dilworth-lore.html
11/04/2014
10/18/2014
.gif)
9/29/2014
9/16/2014
Abonneren op:
Posts (Atom)
gif.gif)
.jpg)
.JPG)
+.jpg)
