11/27/2009
GEDICHT
THE ART OF RESEARCH
Helsinki was dark.
The language was difficult.
The tower was packed.
The metro was orange-red.
Arabia was attainable.
The timing was punctual.
The lectures were boring.
The audience was patient.
The design was beautiful.
The weather was drizzly.
The street was endless.
The night was uncanny.
The directions were divergent.
The quay was painted.
The boats were waiting.
Philosophy was overestimated.
The meal was delicious.
The presents were expensive.
The flight was quiet.
The landing was bumping.
The knowledge seems plural.
Dirk Verhaegen,
november 2009
Helsinki was dark.
The language was difficult.
The tower was packed.
The metro was orange-red.
Arabia was attainable.
The timing was punctual.
The lectures were boring.
The audience was patient.
The design was beautiful.
The weather was drizzly.
The street was endless.
The night was uncanny.
The directions were divergent.
The quay was painted.
The boats were waiting.
Philosophy was overestimated.
The meal was delicious.
The presents were expensive.
The flight was quiet.
The landing was bumping.
The knowledge seems plural.
Dirk Verhaegen,
november 2009
GEDICHT
HEILIGE OPSOMMING
De litanie van alle heiligen.
De litanie van sommige heiligen.
De som van alle heiligen.
De som van sommige heiligen.
De litanie van alle sommen.
De litanie van sommige sommen.
De som van alle litanieën.
De som van sommige litanieën.
De litanie van alle litanieën.
De litanie van sommige litanieën.
De heilige som van sommigen.
De heilige som van allen.
Alle sommen van de heiligen.
Alle heilige sommen.
Sommige heilige sommen.
De litanie van alle heilige sommen.
De litanie van sommige heilige sommen.
Sommige sommen van de heiligen.
Sommige sommen van sommige heiligen.
Alle sommen van alle heiligen.
Alle litanieën van de sommen.
Alle litanieën van de heiligen.
Sommige litanieën van de heiligen.
Sommige litanieën van sommige sommen.
De opsomming van de litanieën.
De opsomming van de heiligen.
De opsomming van de sommen.
Sommige opsommingen.
Sommige heilige opsommingen.
Alle heilige opgesomde opsommingen,
in de eeuwen der eeuwen. Amen
Dirk Verhaegen
(Helsinki, 23-24.11.2009)
De litanie van alle heiligen.
De litanie van sommige heiligen.
De som van alle heiligen.
De som van sommige heiligen.
De litanie van alle sommen.
De litanie van sommige sommen.
De som van alle litanieën.
De som van sommige litanieën.
De litanie van alle litanieën.
De litanie van sommige litanieën.
De heilige som van sommigen.
De heilige som van allen.
Alle sommen van de heiligen.
Alle heilige sommen.
Sommige heilige sommen.
De litanie van alle heilige sommen.
De litanie van sommige heilige sommen.
Sommige sommen van de heiligen.
Sommige sommen van sommige heiligen.
Alle sommen van alle heiligen.
Alle litanieën van de sommen.
Alle litanieën van de heiligen.
Sommige litanieën van de heiligen.
Sommige litanieën van sommige sommen.
De opsomming van de litanieën.
De opsomming van de heiligen.
De opsomming van de sommen.
Sommige opsommingen.
Sommige heilige opsommingen.
Alle heilige opgesomde opsommingen,
in de eeuwen der eeuwen. Amen
Dirk Verhaegen
(Helsinki, 23-24.11.2009)
11/20/2009
11/10/2009
SOPHIE TAEUBER-ARP
'Sophie Taeuber passa avec moi les deux dernières années de sa vie dans le Midi de la France, à Grasse. Elle était amoureuse de ce pays. C'était son paradis terrestre. Elle rayonnait de bonheur durant nos promenades. Elle me poussait sans cesse à de nouvelles promenades. Ses yeux ne quittaient pas les bois d'oliviers au vert argenté, les silhouettes méditatives des bergers dans les montagnes, le bouclier scintillant, éblouissant de la mer. Nous habitions entre une source, un cimetière, un écho et une cloche. Dans notre jardin poussaient un palmier et des oliviers. Le feuillage du palmier se mettait-il à bruire, nous avions de la pluie. Les oliviers étaient sans cesse animés d'un frissonnement presque imperceptible; chaque jour était plus que le précédent riche de lumière et de bonheur, et Sophie rivalisait avec eux.
Sa clarté intérieure frappait tous ceux qui la rencontrèrent alors. Elle s'épanouissait comme une fleur dont le déclin approche. L'intériorité lumineuse de son être apportait à ceux qui souffraient protection et réconfort. Elle puisait dans sa pureté le courage de supporter avec confiance l'immense malheur de la France. Elle répand dans ses toiles une admirable clarté. Du fond de la souffrance la plus intense, des sphères fleuries jaillissent. Des profondeurs et des hauteurs, des rayons montent et descendent en une vaste ronde colorée. Perdue, enivrée, elle trace des lignes, de longues courbes, des spirales, des cercles, des routes qui serpentent à travers la réalité et le rêve. Elle peint ses derniers cercles chantant. Dans la tourelle où elle a sa chambre, elle travaille avec ardeur. Son fin profil approbateur se baisse et se lève devant la mer lointaine. La veille de notre départ de Grasse, elle met soigneusement en ordre ses instruments et pose avec précaution ses toiles contre le mur pour les faire sécher, contente comme après un beau jour.
Elle fut toujours prête à recevoir avec calme la clarté ou l'ombre. Elle fut sereine, lumineuse, véridique, précise, claire, incorruptible. Elle ouvrit cette vie à des ciels de lumière.'
(uit Jours effeuillés van Jean Arp)
Sophie Taeuber (Davos 1889 - Zürich 1943). Zij genoot een opleiding in de toegepaste kunsten. Vanaf 1915 maakte zij geometrische, orthogonale vlakkencomposities. Ze leert Hans (Jean) Arp kennen. Van 1916 tot 1926 geeft ze les in textieldesign te Zürich. Inmiddels volgt ze ook een dansopleiding bij Von Laban. Vanaf 1916 tot 1919 neemt ze deel aan de dadaïstische manifestaties, o.a. met gemaskerde dansen. Vanaf 1928 leefde zij met Hans Arp in Meudon nabij Parijs. Met Arp en Theo van Doesburg werkt ze aan het interieur van Café Aubette te Straatsburg . Vanaf 1934 domineren kromme lijnen in haar werk. In 1940 verlaat het echtpaar Arp Meudon en komen ze via Nérac (Dordogne) en Veyrier (Savoy) in Grasse. In 1942 keren ze naar Zürich terug. In januari 1943 overlijdt Sophie Taeuber ten gevolge van kacheluitwasemingen.
Sa clarté intérieure frappait tous ceux qui la rencontrèrent alors. Elle s'épanouissait comme une fleur dont le déclin approche. L'intériorité lumineuse de son être apportait à ceux qui souffraient protection et réconfort. Elle puisait dans sa pureté le courage de supporter avec confiance l'immense malheur de la France. Elle répand dans ses toiles une admirable clarté. Du fond de la souffrance la plus intense, des sphères fleuries jaillissent. Des profondeurs et des hauteurs, des rayons montent et descendent en une vaste ronde colorée. Perdue, enivrée, elle trace des lignes, de longues courbes, des spirales, des cercles, des routes qui serpentent à travers la réalité et le rêve. Elle peint ses derniers cercles chantant. Dans la tourelle où elle a sa chambre, elle travaille avec ardeur. Son fin profil approbateur se baisse et se lève devant la mer lointaine. La veille de notre départ de Grasse, elle met soigneusement en ordre ses instruments et pose avec précaution ses toiles contre le mur pour les faire sécher, contente comme après un beau jour.
Elle fut toujours prête à recevoir avec calme la clarté ou l'ombre. Elle fut sereine, lumineuse, véridique, précise, claire, incorruptible. Elle ouvrit cette vie à des ciels de lumière.'
(uit Jours effeuillés van Jean Arp)
Sophie Taeuber (Davos 1889 - Zürich 1943). Zij genoot een opleiding in de toegepaste kunsten. Vanaf 1915 maakte zij geometrische, orthogonale vlakkencomposities. Ze leert Hans (Jean) Arp kennen. Van 1916 tot 1926 geeft ze les in textieldesign te Zürich. Inmiddels volgt ze ook een dansopleiding bij Von Laban. Vanaf 1916 tot 1919 neemt ze deel aan de dadaïstische manifestaties, o.a. met gemaskerde dansen. Vanaf 1928 leefde zij met Hans Arp in Meudon nabij Parijs. Met Arp en Theo van Doesburg werkt ze aan het interieur van Café Aubette te Straatsburg . Vanaf 1934 domineren kromme lijnen in haar werk. In 1940 verlaat het echtpaar Arp Meudon en komen ze via Nérac (Dordogne) en Veyrier (Savoy) in Grasse. In 1942 keren ze naar Zürich terug. In januari 1943 overlijdt Sophie Taeuber ten gevolge van kacheluitwasemingen.
10/27/2009
GEDICHT
BERGEN, GROTTEN EN REGENBOGEN
Matthias Grünewald schildert een rots.
Albrecht Dürer schildert een steengroeve.
Pieter Bruegel de Oude trekt over de Alpen.
Pieter Bruegel de Oude ziet de Alpen.
Pieter Bruegel de Oude tekent in de Alpen.
Pieter Bruegel de Oude tekent de Alpen.
Herrie met de Bles schildert bergtoppen.
Joachim Patenir schildert bergtoppen.
De heilige Johannes schrijft op Patmos.
De heilige Johannes schrijft in een grot.
Herman de Vries kent de planten op Patmos.
Herman de Vries proeft de planten op Patmos.
Herman de Vries ziet een vlammend visioen.
Caspar Wolf schildert bergen.
Caspar Wolf schildert in de bergen.
Caspar Wolf schildert boven de wolken.
Caspar Wolf schildert gletsjers.
Carl Gustav Carus en Carl Rottmann verzinnen de term Erdlebenkunst.
Johann Moritz Rugendas schildert fysiognomische landschappen.
Johann Moritz Rugendas schildert artistieke geografie.
Ferdinand Hodler schildert bergen.
Ferdinand Hodler schildert in de bergen.
Ferdinand Hodler schildert boven de wolken.
Ferdinand Hodler schildert de Jungfrau in de mist.
Ferdinand Hodler schildert de Grindelwaldgletsjer.
Ferdinand Hodler volgt lessen geologie bij Carl Vogt.
Carl Vogt ontraadt Ferdinand Hodler het schilderen.
Carl Vogt prijst de natuurwetten.
Carl Vogt wijst de breuken en de lagen aan.
Ferdinand Hodler plant zijn veldezel bij het morenenpuin.
Ferdinand Hodler schildert chaos.
Ferdinand Hodler schildert natuurlijke historie.
Ferdinand Hodler schildert trage geologie en snelle plantengroei.
Ferdinand Hodler schildert wolkjes op rij.
Ferdinand Hodler spiegelt zijn bergen.
Ferdinand Hodler schildert met heldere kleuren.
Paul Cézanne wandelt in de bergen.
Paul Cézanne zoekt zijn motief.
Paul Cézanne schildert zijn berg.
Paul Cézanne schildert zijn Mont Sainte-Victoire.
Rainer Maria Rilke schrijft brieven over Cézanne.
Peter Handke schrijft Die Lehre der Sainte-Victoire.
Herman de Vries zwerft op Cézannes bodem.
Véra Molnar ziet overal een Mont Sainte-Victoire.De cro-magnonmens schildert dieren in de grotten.
Leonardo da Vinci schildert een Madonna in een grot.
Leonardo da Vinci betreedt een grot.
Caspar Wolf schildert een grot.
Caspar Wolf schildert een schilder die een grot schildert.
Caspar Wolf schildert zijn eigen nietigheid.
Gustave Courbet schildert een grot.
Gustave Courbet schildert L'origine du monde.
Kurt Schwitters timmert een grot.
Kurt Schwitters timmert een Merzbau.
De Merzbau is een Juragrot van Caspar Wolf.
Kurt Schwitters timmert zich de gezellige ingewanden van de IJszee.
Kurt Schwitters is de Caspar David Friedrich van het dadaïsme.
Francesco Petrarca beklimt de Mont Ventoux.
Friedrich Nietzsche wandelt in de bergen.
Edward Whimper overwint de Alpen.
Hanshan verdwijnt in de bergen.
Hanshan schrijft gedichten van de Koude Berg.
Brice Marden kribbelt op de Koude Berg.
Robert Walser wandelt in de sneeuw.
De mens treedt op in het Holoceen.
Max Frisch woont in een grot.
Per Kirkeby schildert in en uit de grot.
Per Kirkeby schildert in het Kattegat.Asger Jorn sticht Helhesten, het hellepaard.
De reus Mimer woont onder de as van Ygdrasil.
Asger Jorn schildert op schilderijtjes van de rommelmarkt.
Per Kirkeby schildert op schilderijtjes van de rommelmarkt.
Else Alfert schildert ten hemel reikende bergtoppen.
Cobra ligt gedrukt en gekribbeld in vitrines.
Per Kirkeby ligt gedrukt en gekribbeld in vitrines.
Caspar Wolf schildert de regenboog onder de ijsbrug.
Caspar David Friedrich schildert een Berglandschap met regenboog.
Sonia en Robert Delaunay schilderen in de regenboog.
Vantongerloo kust de regenboog.
William Blake schildert een Newtoniaanse regenboog.
In de Ardennen schittert een dubbele regenboog.
In München schittert een regenboog.
In Schotland is een regenboog voor het grijpen.
Hella S. Haasse ziet een dubbele regenboog.
Hella S. Haase leent een passer bij Caspar Wolf.
Isaac Newton becijfert de regenboog.
Wilhelm Ostwald becijfert de kleurencirkel.
Mondriaan rekent niet.
Mondriaan vertrouwt op zijn intuïtie.
Henry David Thoreau houdt van herfstkleuren.
Theo van Doesburg geometriseert de herfst.
Piet Mondriaan weert het groen.
Caspar Wolf schildert een Duivelsbrug.
Caspar Wolf haalt halsbrekerijen uit.
Caspar David Friedrich haalt halsbrekerijen uit.
Ferdinand Hodler schildert neerstortende alpinisten.
Ferdinand Hodler schildert een stortbeek.
Caspar Wolf schildert een waterval.
Shih-tao schildert een waterval.
Mevrouw Ferrari kruist haar benen in Bologna.
De families Este bouwen een bakstenen burcht in Ferrara.
De hanzasteden zijn baksteensteden.
De Denen bouwen baksteenkerken.
Per Kirkeby bouwt baksteensculpturen.
Per Kirkeby bouwt baksteengewelven.
Per Kirkeby bouwt romaanse gewelven.
Per Kirkeby bouwt baksteenriolen.
Per Kirkeby boetseert magmaminimalisme.
Per Kirkeby studeert geologie.
Per Kirkeby schildert geologie.
Per Kirkeby schildert een waterval.
Per Kirkeby schildert puin.
Per Kirkeby schildert geologische lagen.
Per Kirkeby schildert sporen van verschuivingen.
Per Kirkeby schildert sporen van opschuivingen.
Per Kirkeby schildert sporen van erupties.Per Kirkeby schildert duistere bossen.
Caspar David Friedrich schildert duistere bossen.
Lucas Cranach schildert een kanteelvormige bliksem.
Carl Wolf schildert een bliksem onderaan de Grindelwaldgletsjer.
Carl Wolf schildert geiten op de vlucht.
Giacomo Balla schildert bliksemende schilderijen.
De heilige Paulus is door de bliksem getroffen.
Johann Moritz Rugendas is door de bliksem getroffen.
Johann Moritz Rugendas schildert in Zuid-Amerika.
Johann Moritz Rugendas reist op aanraden van Alexander von Humboldt.
Alexander von Humboldt zit in Darwins bagage.
Benjamin Franklin vindt de bliksemafleider uit.
Marino Marini beeldhouwt een mirakel.
De paus heeft een erectie.
Marino Marini staat in Middelheim-hoog.
Per Kirkeby staat in Middelheim-laag.
Albertus Magnus en Theodoricus van Freiburg ontdekken het geheim van de regenboog.
Een bliksem is geen slotakkoord.
Een regenboog op zijn kop is een slotakkoord.
Dirk Verhaegen
oktober 2009
Matthias Grünewald schildert een rots.
Albrecht Dürer schildert een steengroeve.
Pieter Bruegel de Oude trekt over de Alpen.
Pieter Bruegel de Oude ziet de Alpen.
Pieter Bruegel de Oude tekent in de Alpen.
Pieter Bruegel de Oude tekent de Alpen.
Herrie met de Bles schildert bergtoppen.
Joachim Patenir schildert bergtoppen.
De heilige Johannes schrijft op Patmos.
De heilige Johannes schrijft in een grot.
Herman de Vries kent de planten op Patmos.
Herman de Vries proeft de planten op Patmos.
Herman de Vries ziet een vlammend visioen.
Caspar Wolf schildert bergen.
Caspar Wolf schildert in de bergen.
Caspar Wolf schildert boven de wolken.
Caspar Wolf schildert gletsjers.
Carl Gustav Carus en Carl Rottmann verzinnen de term Erdlebenkunst.
Johann Moritz Rugendas schildert fysiognomische landschappen.
Johann Moritz Rugendas schildert artistieke geografie.
Ferdinand Hodler schildert bergen.
Ferdinand Hodler schildert in de bergen.
Ferdinand Hodler schildert boven de wolken.
Ferdinand Hodler schildert de Jungfrau in de mist.
Ferdinand Hodler schildert de Grindelwaldgletsjer.
Ferdinand Hodler volgt lessen geologie bij Carl Vogt.
Carl Vogt ontraadt Ferdinand Hodler het schilderen.
Carl Vogt prijst de natuurwetten.
Carl Vogt wijst de breuken en de lagen aan.
Ferdinand Hodler plant zijn veldezel bij het morenenpuin.
Ferdinand Hodler schildert chaos.
Ferdinand Hodler schildert natuurlijke historie.
Ferdinand Hodler schildert trage geologie en snelle plantengroei.
Ferdinand Hodler schildert wolkjes op rij.
Ferdinand Hodler spiegelt zijn bergen.
Ferdinand Hodler schildert met heldere kleuren.
Paul Cézanne wandelt in de bergen.
Paul Cézanne zoekt zijn motief.
Paul Cézanne schildert zijn berg.
Paul Cézanne schildert zijn Mont Sainte-Victoire.
Rainer Maria Rilke schrijft brieven over Cézanne.
Peter Handke schrijft Die Lehre der Sainte-Victoire.
Herman de Vries zwerft op Cézannes bodem.
Véra Molnar ziet overal een Mont Sainte-Victoire.De cro-magnonmens schildert dieren in de grotten.
Leonardo da Vinci schildert een Madonna in een grot.
Leonardo da Vinci betreedt een grot.
Caspar Wolf schildert een grot.
Caspar Wolf schildert een schilder die een grot schildert.
Caspar Wolf schildert zijn eigen nietigheid.
Gustave Courbet schildert een grot.
Gustave Courbet schildert L'origine du monde.
Kurt Schwitters timmert een grot.
Kurt Schwitters timmert een Merzbau.
De Merzbau is een Juragrot van Caspar Wolf.
Kurt Schwitters timmert zich de gezellige ingewanden van de IJszee.
Kurt Schwitters is de Caspar David Friedrich van het dadaïsme.
Francesco Petrarca beklimt de Mont Ventoux.
Friedrich Nietzsche wandelt in de bergen.
Edward Whimper overwint de Alpen.
Hanshan verdwijnt in de bergen.
Hanshan schrijft gedichten van de Koude Berg.
Brice Marden kribbelt op de Koude Berg.
Robert Walser wandelt in de sneeuw.
De mens treedt op in het Holoceen.
Max Frisch woont in een grot.
Per Kirkeby schildert in en uit de grot.
Per Kirkeby schildert in het Kattegat.Asger Jorn sticht Helhesten, het hellepaard.
De reus Mimer woont onder de as van Ygdrasil.
Asger Jorn schildert op schilderijtjes van de rommelmarkt.
Per Kirkeby schildert op schilderijtjes van de rommelmarkt.
Else Alfert schildert ten hemel reikende bergtoppen.
Cobra ligt gedrukt en gekribbeld in vitrines.
Per Kirkeby ligt gedrukt en gekribbeld in vitrines.
Caspar Wolf schildert de regenboog onder de ijsbrug.
Caspar David Friedrich schildert een Berglandschap met regenboog.
Sonia en Robert Delaunay schilderen in de regenboog.
Vantongerloo kust de regenboog.
William Blake schildert een Newtoniaanse regenboog.
In de Ardennen schittert een dubbele regenboog.
In München schittert een regenboog.
In Schotland is een regenboog voor het grijpen.
Hella S. Haasse ziet een dubbele regenboog.
Hella S. Haase leent een passer bij Caspar Wolf.
Isaac Newton becijfert de regenboog.
Wilhelm Ostwald becijfert de kleurencirkel.
Mondriaan rekent niet.
Mondriaan vertrouwt op zijn intuïtie.
Henry David Thoreau houdt van herfstkleuren.
Theo van Doesburg geometriseert de herfst.
Piet Mondriaan weert het groen.
Caspar Wolf schildert een Duivelsbrug.
Caspar Wolf haalt halsbrekerijen uit.
Caspar David Friedrich haalt halsbrekerijen uit.
Ferdinand Hodler schildert neerstortende alpinisten.
Ferdinand Hodler schildert een stortbeek.
Caspar Wolf schildert een waterval.
Shih-tao schildert een waterval.
Mevrouw Ferrari kruist haar benen in Bologna.
De families Este bouwen een bakstenen burcht in Ferrara.
De hanzasteden zijn baksteensteden.
De Denen bouwen baksteenkerken.
Per Kirkeby bouwt baksteensculpturen.
Per Kirkeby bouwt baksteengewelven.
Per Kirkeby bouwt romaanse gewelven.
Per Kirkeby bouwt baksteenriolen.
Per Kirkeby boetseert magmaminimalisme.
Per Kirkeby studeert geologie.
Per Kirkeby schildert geologie.
Per Kirkeby schildert een waterval.
Per Kirkeby schildert puin.
Per Kirkeby schildert geologische lagen.
Per Kirkeby schildert sporen van verschuivingen.
Per Kirkeby schildert sporen van opschuivingen.
Per Kirkeby schildert sporen van erupties.Per Kirkeby schildert duistere bossen.
Caspar David Friedrich schildert duistere bossen.
Lucas Cranach schildert een kanteelvormige bliksem.
Carl Wolf schildert een bliksem onderaan de Grindelwaldgletsjer.
Carl Wolf schildert geiten op de vlucht.
Giacomo Balla schildert bliksemende schilderijen.
De heilige Paulus is door de bliksem getroffen.
Johann Moritz Rugendas is door de bliksem getroffen.
Johann Moritz Rugendas schildert in Zuid-Amerika.
Johann Moritz Rugendas reist op aanraden van Alexander von Humboldt.
Alexander von Humboldt zit in Darwins bagage.
Benjamin Franklin vindt de bliksemafleider uit.
Marino Marini beeldhouwt een mirakel.
De paus heeft een erectie.
Marino Marini staat in Middelheim-hoog.
Per Kirkeby staat in Middelheim-laag.
Albertus Magnus en Theodoricus van Freiburg ontdekken het geheim van de regenboog.
Een bliksem is geen slotakkoord.
Een regenboog op zijn kop is een slotakkoord.
Dirk Verhaegen
oktober 2009
10/24/2009
MODULAR INVESTIGATIONS
LES
voor Peter Lowe
Is dit speelgoed?
Neen, het is geen speelgoed. Het is kunst.
Is Peter een kunstenaar?
Ja, Peter is een goed kunstenaar.
Is het een tentoonstelling over zijn werk?
Neen, niet uitsluitend. Er is ook werk van andere kunstenaars.
Is het een museum?
Neen, het is bij Peter thuis.
Hij woont mooi. Is er ook een keuken?
Kijk liever naar de werken.
Is het wiskundig? Wiskunde is toch geen kunst?
Neen, maar kunst kan van wiskundige inspiratie getuigen en
wiskundigen zijn soms ware poëten.
Ik ben niet goed in wiskunde.
Lees eens de blog. Je zal er meer van gaan houden.
Ik hou van Turner. Maar ik ben blij dat ik dit ook leerde kennen.
Tot ziens. En maak thuis een modulair systeem.
Dirk Verhaegen
10/07/2009
GEDICHT
BESPIEGELING
Oud en grauw membraan,
verjaard, gescheurd, vergaan.
Projecties:
Georges Braque,
Max Ernst,
Willy Baumeister.
Simoerg, fenix, Noachs duif.
Heeft vrede ooit bestaan?
Dirk Verhaegen (oktober 2009)
Oud en grauw membraan,
verjaard, gescheurd, vergaan.
Projecties:
Georges Braque,
Max Ernst,
Willy Baumeister.
Simoerg, fenix, Noachs duif.
Heeft vrede ooit bestaan?
Dirk Verhaegen (oktober 2009)
GEDICHT
BIJ DE OISE TE GUISE
oude kachels
oud samen wonen
oude utopie
nieuwe letters
nieuwe tafels
nieuw design
begin oktober:
de Oise onverstoord
in de vroege avond
Dirk Verhaegen (oktober 2009)
oude kachels
oud samen wonen
oude utopie
nieuwe letters
nieuwe tafels
nieuw design
begin oktober:
de Oise onverstoord
in de vroege avond
Dirk Verhaegen (oktober 2009)
10/06/2009
9/30/2009
GEDICHT
HARDSTEENGROEVE
Eind september.
De Saar zoekt
de Moezel.
En plots in een bocht:
de rode hardsteengroeve,
stralend in zon en mist.
De foto blijvend gemist.
De wet van de weg
is een droeve.
Dirk Verhaegen
Eind september.
De Saar zoekt
de Moezel.
En plots in een bocht:
de rode hardsteengroeve,
stralend in zon en mist.
De foto blijvend gemist.
De wet van de weg
is een droeve.
Dirk Verhaegen
9/28/2009
9/22/2009
PETER LOWE
Peter Lowe interviewed by Alan Fowler, PhD research student, Southampton University AF What were the origins of your first interest in constructive art? PL In the summer of 1955, I hitchhiked from London to Paris, slept rough and got into the Rodin Museum for free. In the gardens was an astonishing open-air sculpture exhibition where I saw constructions by Naum Gabo, a wind up clockwork machine by Jean Tinguely and many abstract and semi figurative works by the European avant-garde. AF You have written recently about the teaching of Kenneth and Mary Martin during your studies at Goldsmiths’ College. Which aspects of their teaching made the greatest impact on your own development? PL The Martins’ interpretation of Cubism had the greatest impact. For example, Juan Gris’ use of geometry to organise a canvas and how that led to collage and moving formats in non-figurative work. In 1964 Kenneth Martin appointed me as his teaching assistant at Barry Summer School in South Wales. This marked an intense period of experimentation for me. AF In 1969 you joined what became known as the Systems Group. What were the particular interests in becoming involved in this group activity, and what did the group see as its aims? PL My participation in Systems group came about through a chance meeting with the painter Jeffrey Steele at Barry. With his wife, Arja Nenonen, he organised the first Systems exhibition at the Amos Andersonnin Museum, Helsinki. Although Jeffrey Steele remained a key participant, Malcolm Hughes subsequently took over the running of the group and it met regularly at his Putney studio. As artists outside the contemporary mainstream we needed to promote our work. We also aimed to provide ourselves with a forum for ideas. We ran our own summer courses and organised seminars and exhibitions. Lucy Milton opened in Notting Hill and her gallery became a showcase for international constructed art. Both as a group and as individuals,we benefited from her help and encouragement. AF The systems group has been described as being involved in the promotion or practice of “syntactic art” How would you describe the concept of artistic syntax? PL Jeffrey Steele proposed the word ‘syntactic’ as an alternative or subtext to ‘systems’. I argued that the word ‘systems‘ was preferable to ‘syntactic’ since it was the more common usage. We could have translated the term ‘art concret’ but decided not to because, although ‘concrete’ is the antonym to ‘abstract’, it also has the misleading connotation in English of a mix of stones, sand and cement. Syntactic tendencies are found in most cultures whereas Western European art is preoccupied with mimesis and symbolism. I directed my work towards system and syntax because of my dissatisfaction with abstraction, mimesis and symbolism. Artists invent systems for their own use but Jay Hambidge, Le Corbusier, Theodore Cook, Arthur Schlillinger, Wilhelm Ostwald and others devised systems intended for common use. Hambidge, Le Corbusier, and Cook, were concerned with proportion. Schillinger proposed the systematic integration of all forms of expression based on mathematics. Ostwald published a taxonomy for describing and organising colour. I regarded it part of my artistic education to work through these and similar ideas without necessarily subscribing to them. William Blake advocated creating a personal system “I must create a system or be a slave to another man’s” said Blake. By working with the fundamentals of system and visual syntax, I hoped to avoid dependency. AF Is it important for the viewer to be able to deduce the underlying geometrical or mathematical system or structure? PL How viewers choose to see things is a matter for them. Making a work and interpreting it are two different acts. Anyone can present something they have found or made but not everyone can make sense of it. Information in syntactic work can be retrieved and presented in other ways, as a notation for example. Notations can be orchestrated in different ways; as drawings, with colour, with solids etc. It is seldom easy to fit the concept to the means and vice versa. There is solace in looking, though perhaps not always. Most things are interesting to look at and so much can be looked at to satisfy the most compulsive voyeur. To go out of one’s way to find special objects to look at, or to have the temerity to add to this super-abundance, one must presumably have a reason. Curiosity to see what something imagined will look like is one motive. There is more than one way of seeing syntactic works and this ambiguity adds to their richness. Some people complain that to understand something ruins their enjoyment. Sometimes ignorance is bliss but understanding heightens perception. Viewers are encouraged to look at syntactic art without interpreting it in literary or figurative terms. It is not always appropriate to look at things as metaphor. We never see the raw visual fact of anything if we insist on looking at everything in terms of something else. AF Your work seems to place importance on systems which have a logical or rational conclusion as well as a starting point. Could you expand on this? PL When or where to start and stop ordinarily besets creative enterprise. The Martins’ used permutations which contain a beginning and an end. I invented an alternative conclusive method using identical units. Four units combined, layer upon layer, form a cube. This also allows me to convey direction, growth and scale. AF To what extent is the production of one of your works a process of experimentation or discovery as distinct from having a pre-conceived outcome? PL My works derive from preconceived rules but although I know what the rules are, systems have the potential to generate configurations that I might never discover if I relied entirely on taste and ad hoc methods. I invent but also discover rules intrinsic to the number of elements, the material or the scale for example. My working methods allow me to modify a system without compromising its logical integrity. I can arrive at an entirely unforseen outcome. AF And could you also comment on the interaction between rationality and intuition or instinct in the construction of a systems based art object? PL It has been said that intuition is that unfailing instinct that tells us we are right whether we are or not. In applying a system, first decisions are invariably arbitrary. From then on it’s a dialogue between chaos and order. Although we all have feelings about ideas and ideas about feelings, it has become mandatory to separate and value emotion above reason. An art that refuses to separate feeling from intellect goes against expressionist art theories which have tended to monopolise the debate. AF Is one aim of syntactic art to eliminate evidence of personality of the artist, as was envisaged in Russian Constructivism, or is an individual identity of a body of work by any one artist inevitable? PL Not only the Constructivists but also some of the Dadaists and Surrealists shared this aim when they experimented with chance. Syntactic art does not glorify idiosyncrasies of craftsmanship like the brush mark etc. Bravura performances of technical skill or lack of it are not an essential. But, for better or worse, the personality of the artist will emerge whatever systems or structures are in place. AF How important is it for syntactic artists to produce written explanations of their work – as distinct from the view that art objects should speak for themselves through their visual appearance and impact? PL I believe it is important.On the other hand, it is a measure of a failure to communicate visually if elaborate explanations are required. May 2005
Abonneren op:
Posts (Atom)
gif.gif)
.jpg)
.JPG)
+.jpg)
