9/05/2013
7/21/2013
6/17/2013
GEDICHT
EROS
zo moeilijk dat boek
is dit wat je las?
ben jij dan rook en as?
de wind zit mee
en ik leef met je mee
je streelt mij alsof je bij me was
zou dit een hiernamaals zijn
hier, onder mijn boom
mijn blote voeten in het gras?
de wind zit mee
en ik leef met je mee
als het potloodlijntje dat aandachtig las
waar geen zijn is en geen niet zijn
waar geen eb is en geen vloed
geen hij of zij
geen hoog of laag
geen kwaad of goed
Dirk Verhaegen (juni 2013)
zo moeilijk dat boek
is dit wat je las?
ben jij dan rook en as?
de wind zit mee
en ik leef met je mee
je streelt mij alsof je bij me was
zou dit een hiernamaals zijn
hier, onder mijn boom
mijn blote voeten in het gras?
de wind zit mee
en ik leef met je mee
als het potloodlijntje dat aandachtig las
waar geen zijn is en geen niet zijn
waar geen eb is en geen vloed
geen hij of zij
geen hoog of laag
geen kwaad of goed
Dirk Verhaegen (juni 2013)
6/01/2013
5/25/2013
5/20/2013
THE WIFE OF USHER'S WELL (VERTALING)
DE VROUW VAN USHER'S WELL
Zij leefde bij de Oude Bron
En de welvaart zat haar mee
Drie zonen had ze stoer en sterk
En zond die over zee
Zij waren nog geen week gegaan
En een week maar wat voor een
Toen dood zwiepte over het land
Hen mee nam één voor één
En ze waren nog geen week gegaan
Een week die telt voor tien
Toen mare kwam bij deze vrouw
Zij zou hen nooit meer zien
En dat geen wind nog waaien zou
Geen vis zwemt in de vloed
Tot ik mijn zonen lief zou zien
Hier thuis van vlees en bloed
En daar zo rond Sint Maartens feest
Zijn nachten donker koud
Haar zonen stonden voor de deur
Met hoeden g'maakt van hout
Ze groeiden niet onder de muur
noch liggend in een gracht
Ze groeiden bij de hemelpoort
In grootte en in kracht
Meiden maak het vuur nu aan
Breng water haal het snel
Mijn schatten zijn nu echt weer thuis
Ze staan hier flink en wel
Ze dekte toen de tafel
Met brood en met wijn
Kom eet en drink mijn schatjes lief
Eet en drink van 't mijn
Jouw brood wij raken het niet aan
En je wijn laten wij je wijn
Want kille dood heerst overal
Bij hem moeten wij zijn
Het groene gras groeit aan ons hoofd
Aan onze voeten kleeft de klei
Je tranen vallen neer op ons
Doordringen ons kledij
Zo spreidde zij het bed voor hen
en lei een blanke sprei
ze lede 't al met stof van goud
Wou waken bij hun zij
En wakker kraait de rode haan
en de grijze haan kraait mee
Als d'oudste tot de jongste zei
Mijn broer wij moeten gaan
En de haan had niet gekraaid
zijn vleugels niet geslaan
Als d' oudste tot de jongste zei
Broerlief, wij moeten gaan
Want de haan kraait bij dageraad
De pier spartelt uit alle macht
En zijn we niet aldaar op tijd
Is 't straf die op ons wacht
Vaarwel, vaarwel mijn moeder-lief
Vaarwel dus stal en schuur
En vaarwel ook meisje lief
Dat aansteekt moeders vuur.
Martin & Eliza Carthy: The Wife of Usher's Well
(vertaling Dirk Verhaegen)
Zij leefde bij de Oude Bron
En de welvaart zat haar mee
Drie zonen had ze stoer en sterk
En zond die over zee
Zij waren nog geen week gegaan
En een week maar wat voor een
Toen dood zwiepte over het land
Hen mee nam één voor één
En ze waren nog geen week gegaan
Een week die telt voor tien
Toen mare kwam bij deze vrouw
Zij zou hen nooit meer zien
En dat geen wind nog waaien zou
Geen vis zwemt in de vloed
Tot ik mijn zonen lief zou zien
Hier thuis van vlees en bloed
En daar zo rond Sint Maartens feest
Zijn nachten donker koud
Haar zonen stonden voor de deur
Met hoeden g'maakt van hout
Ze groeiden niet onder de muur
noch liggend in een gracht
Ze groeiden bij de hemelpoort
In grootte en in kracht
Meiden maak het vuur nu aan
Breng water haal het snel
Mijn schatten zijn nu echt weer thuis
Ze staan hier flink en wel
Ze dekte toen de tafel
Met brood en met wijn
Kom eet en drink mijn schatjes lief
Eet en drink van 't mijn
Jouw brood wij raken het niet aan
En je wijn laten wij je wijn
Want kille dood heerst overal
Bij hem moeten wij zijn
Het groene gras groeit aan ons hoofd
Aan onze voeten kleeft de klei
Je tranen vallen neer op ons
Doordringen ons kledij
Zo spreidde zij het bed voor hen
en lei een blanke sprei
ze lede 't al met stof van goud
Wou waken bij hun zij
En wakker kraait de rode haan
en de grijze haan kraait mee
Als d'oudste tot de jongste zei
Mijn broer wij moeten gaan
En de haan had niet gekraaid
zijn vleugels niet geslaan
Als d' oudste tot de jongste zei
Broerlief, wij moeten gaan
Want de haan kraait bij dageraad
De pier spartelt uit alle macht
En zijn we niet aldaar op tijd
Is 't straf die op ons wacht
Vaarwel, vaarwel mijn moeder-lief
Vaarwel dus stal en schuur
En vaarwel ook meisje lief
Dat aansteekt moeders vuur.
Martin & Eliza Carthy: The Wife of Usher's Well
(vertaling Dirk Verhaegen)
5/18/2013
5/17/2013
FOROUGH FARROKHZAD (1935-1967)
DE VOGEL WAS ALLEEN MAAR EEN VOGEL
de vogel zei:
'wat een geur, wat een zon, o,
de lente is gekomen
en ik ga op zoek naar mijn maat'
de vogel vloog net als op afroep
van de veranda weg
de vogel was klein
de vogel dacht aan niets
de vogel las geen kranten
de vogel had geen schulden
de vogel kende de mensen niet
de vogel vloog
in de lucht
boven de stoplichten
in de hoogte van onwetendheid
en ervoer krankzinnig
de blauwe momenten
de vogel was, ach, alleen maar een vogel
uit:
FOROUGH FARROKHZAD
Mijn minnaar en andere gedichten
Gekozen en uit het Perzisch vertaald door Amir Afrassiabi
DE GEUS
ISBN 978 90 445 0907 6
de vogel zei:
'wat een geur, wat een zon, o,
de lente is gekomen
en ik ga op zoek naar mijn maat'
de vogel vloog net als op afroep
van de veranda weg
de vogel was klein
de vogel dacht aan niets
de vogel las geen kranten
de vogel had geen schulden
de vogel kende de mensen niet
de vogel vloog
in de lucht
boven de stoplichten
in de hoogte van onwetendheid
en ervoer krankzinnig
de blauwe momenten
de vogel was, ach, alleen maar een vogel
uit:
FOROUGH FARROKHZAD
Mijn minnaar en andere gedichten
Gekozen en uit het Perzisch vertaald door Amir Afrassiabi
DE GEUS
ISBN 978 90 445 0907 6
.jpg)
5/13/2013
5/01/2013
4/28/2013
VINCENZO ARENA
VINCENZO ARENA: DAL SEGNO AL COLORE
Instituto Italiano di Cultura
Livornostraat 38
1000 Brussel
26 IV - 18 V 2013
http://www.vincenzoarena.com/
3/14/2013
WOODY GUTHRIE
TALKING HARD WORK BLUES
Nu 't gaat over 't harde werk, 'k wou dan juist vertellen
Dat ik een vent ben die 't wel lust dat harde werk.
Ik ben werkend geboren en ik ging mijn gang met 't harde werk.
Waar ik ook ging, 't was steeds met 't harde werk.
Werk van de hardste soort.
Ik zakte diep, viel uit de boot.
Ik walgde rot, ik was kapot, geen blijdschap bracht mijn lot.
Ik werkte mij omhoog en ik werkte mij omlaag.
Ik was dronken, ik was nuchter,
Ik was gedoopt en ik was beroofd.
Ik werkte mij vast en ik werkte mij vrij.
Al te dikwijls werd ik wakker en wist niet waar ik stond.
Het hardste werk was toen ik een bezorgde vrouw zocht
die mijn kop vol zorgen wat lichter maken kon.
Ik ga u nu vertellen hoeveel werk het was die vrouw te krijgen
waarover ik u wou vertellen.
Ik schudde 97 handen van familie, bloedverwanten
En nog eens 86 mensen die slechts vrienden waren en geburen.
Ik kuste 73 baby's, gaf 34 verse luiers aan deze en dergelijke.
Dat deed ik en veel soortgelijke zaken meer.
Ik hield 125 wilde paarden en zette zadels en teugels meer dan dat.
Tuigde enkele van de wildste en gekste kuddes in heel dat land.
Ik bracht 14 doldriftige paarden tot bedaren.
Liet mij door 42 honden likken en werd 7 keer gebeten door hun honger.
Waterslangen, ratelslangen kauwden mijn zolen op 2 rivierbodems stuk.
Ik hakte en droeg 314 vrachten kachelhout,
109 emmers kolen,
Droeg een kruik kerosine 18 mijl over de bergen,
Liep verloren en verloor mijn beste schoenen in de modder.
En ik hakte en plukte 48 rijen kort katoen,
13 keer 40 aren slecht koren,
Ik wiedde onkruid van 11 achtertuinen
En dat alles omdat ik haar wou tonen dat ik een man was die 't harde werk niet schuwde.
Ik ruimde 9 stallen.
Ik zwengelde aan 31 auto's alle maten en modellen,
Trok 3 auto's uit het slijk en 4 of 5 uit de sneeuw.
Ik groef 5 waterputten voor enkele van haar vrienden,
Deed boodschappen, alle soorten,
Speelde viool in 9 kerkdiensten,
Sloot mij aan bij 11 verenigingen,
Ging in zee met de 7 beste handelsverenigingen.
Ik betaalde mijn taks, euh, mijn schulden 6 maand vooruit.
Ik waadde door 48 mijl moerasgebied en door 6 stromen.
Wandelde over 2 bergketens en door 3 woestijnen.
Kreeg koorts, zonnesteek, malaria, verdriet, maanziekte, muskietenbeten, gifsumak,
de 7-jaren-jeuk, blinde wankel.
Voor minder was ik verloren, vergeten en dood verklaard.
Getroffen door de bliksem, 't congres, vrienden en verwanten
zowel als door 3 auto's op de snelweg.
In kippenrennen werd ik gepikt en liep ik mishandeld heen en weer.
Ik zit hier nu te dubben wat ik nog meer kan doen om die vrouw te tonen
dat ik 't harde werken echt niet schuw.
(naar Woody Guthrie)
Nu 't gaat over 't harde werk, 'k wou dan juist vertellen
Dat ik een vent ben die 't wel lust dat harde werk.
Ik ben werkend geboren en ik ging mijn gang met 't harde werk.
Waar ik ook ging, 't was steeds met 't harde werk.
Werk van de hardste soort.
Ik zakte diep, viel uit de boot.
Ik walgde rot, ik was kapot, geen blijdschap bracht mijn lot.
Ik werkte mij omhoog en ik werkte mij omlaag.
Ik was dronken, ik was nuchter,
Ik was gedoopt en ik was beroofd.
Ik werkte mij vast en ik werkte mij vrij.
Al te dikwijls werd ik wakker en wist niet waar ik stond.
Het hardste werk was toen ik een bezorgde vrouw zocht
die mijn kop vol zorgen wat lichter maken kon.
Ik ga u nu vertellen hoeveel werk het was die vrouw te krijgen
waarover ik u wou vertellen.
Ik schudde 97 handen van familie, bloedverwanten
En nog eens 86 mensen die slechts vrienden waren en geburen.
Ik kuste 73 baby's, gaf 34 verse luiers aan deze en dergelijke.
Dat deed ik en veel soortgelijke zaken meer.
Ik hield 125 wilde paarden en zette zadels en teugels meer dan dat.
Tuigde enkele van de wildste en gekste kuddes in heel dat land.
Ik bracht 14 doldriftige paarden tot bedaren.
Liet mij door 42 honden likken en werd 7 keer gebeten door hun honger.
Waterslangen, ratelslangen kauwden mijn zolen op 2 rivierbodems stuk.
Ik hakte en droeg 314 vrachten kachelhout,
109 emmers kolen,
Droeg een kruik kerosine 18 mijl over de bergen,
Liep verloren en verloor mijn beste schoenen in de modder.
En ik hakte en plukte 48 rijen kort katoen,
13 keer 40 aren slecht koren,
Ik wiedde onkruid van 11 achtertuinen
En dat alles omdat ik haar wou tonen dat ik een man was die 't harde werk niet schuwde.
Ik ruimde 9 stallen.
Ik zwengelde aan 31 auto's alle maten en modellen,
Trok 3 auto's uit het slijk en 4 of 5 uit de sneeuw.
Ik groef 5 waterputten voor enkele van haar vrienden,
Deed boodschappen, alle soorten,
Speelde viool in 9 kerkdiensten,
Sloot mij aan bij 11 verenigingen,
Ging in zee met de 7 beste handelsverenigingen.
Ik betaalde mijn taks, euh, mijn schulden 6 maand vooruit.
Ik waadde door 48 mijl moerasgebied en door 6 stromen.
Wandelde over 2 bergketens en door 3 woestijnen.
Kreeg koorts, zonnesteek, malaria, verdriet, maanziekte, muskietenbeten, gifsumak,
de 7-jaren-jeuk, blinde wankel.
Voor minder was ik verloren, vergeten en dood verklaard.
Getroffen door de bliksem, 't congres, vrienden en verwanten
zowel als door 3 auto's op de snelweg.
In kippenrennen werd ik gepikt en liep ik mishandeld heen en weer.
Ik zit hier nu te dubben wat ik nog meer kan doen om die vrouw te tonen
dat ik 't harde werken echt niet schuw.
(naar Woody Guthrie)
3/08/2013
KANDINSKY
KLEURTJES VAN KANDINSKY
(voor Eva)
kleurtjes van kandinsky
kleurtjes van de mensen
kleurtjes van hun jas en hoed
kleurtjes niet te tellen
kleurtjes die de benen nemen
kleurtjes die dansen als kaarsen
kleurtjes als vlammetjes
kleurtjes als zieltjes
kleurtjes als muziek
Dirk Verhaegen
uit In je hoofd een paradijs (2000)
(voor Eva)
kleurtjes van kandinsky
kleurtjes van de mensen
kleurtjes van hun jas en hoed
kleurtjes niet te tellen
kleurtjes die de benen nemen
kleurtjes die dansen als kaarsen
kleurtjes als vlammetjes
kleurtjes als zieltjes
kleurtjes als muziek
Dirk Verhaegen
uit In je hoofd een paradijs (2000)
2/26/2013
GEDICHT
CATALOGUE RAISONNE
werken die ik maakte
werken die ik niet maakte
werken die ik vergat te maken
werken die ik niet kon maken
werken die een fout bevatten
werken die meerdere fouten bevatten
werken die ik opnieuw wil maken
werken die verkocht zijn
werken die kapot zijn
werken die niet af zijn
werken die niet goed zijn
werken die niet droog zijn
werken die zoek zijn
werken die verknoeid zijn
werken die overschilderd zijn
werken die gezocht zijn
werken die moeilijk te begrijpen zijn
werken die verpakt zijn
werken die te groot zijn
werken die niet gesigneerd zijn
werken die geantidateerd zijn
werken die onderweg zijn
werken die geen blik waard zijn
Dirk Verhaegen 2012-2013
werken die ik maakte
werken die ik niet maakte
werken die ik vergat te maken
werken die ik niet kon maken
werken die een fout bevatten
werken die meerdere fouten bevatten
werken die ik opnieuw wil maken
werken die verkocht zijn
werken die kapot zijn
werken die niet af zijn
werken die niet goed zijn
werken die niet droog zijn
werken die zoek zijn
werken die verknoeid zijn
werken die overschilderd zijn
werken die gezocht zijn
werken die moeilijk te begrijpen zijn
werken die verpakt zijn
werken die te groot zijn
werken die niet gesigneerd zijn
werken die geantidateerd zijn
werken die onderweg zijn
werken die geen blik waard zijn
Dirk Verhaegen 2012-2013
.gif)
2/04/2013
1/29/2013
CONSTRUCTIVISME (OBMOKhU 1921)
'De tentoonstelling van constructivisten: Rodchenko, Stepanova, Lavinskii -ik kende ze persoonlijk en onthield daarom hun namen- maar wellicht waren er ook anderen die deelnamen, misschien zelfs Tatlin zelf. Er waren slechts een paar bezoekers; Majakovski liep door de tentoonstellingsruimte. Het was avond en we waren een troep overlopend van het soort dolle opwinding waar geen reden voor was en dat ons toen haast constant vervulde. Ik deed mijn jas uit; naast mij waren enkele elkaar kruisende metalen staven, en daarop een driehoek of enkele halve cirkels of zoiets. Met iemands hulp werd mijn jas aan een uitstekende arm van zo'n sculpturale structuur gehangen. We waren gelukkig: kunst had bewezen 'nuttig' te zijn, juist zoals dat verondersteld werd te zijn. Maar Majakovski naderde ons fronsend en zei streng maar met ingehouden stem om niet de aandacht van de kunstenaar te trekken, "Neem dat onmiddellijk weg! Wat een schande! Verstaan jullie dan niets..." Maar toen hij besefte dat we er echt niets van begrepen hadden, verklaarde hij, zijn boosheid inmiddels wat getemperd door onze verbouwereerdheid, hoe de kunstenaar met zijn werk nieuwe verbanden en vormen wou tonen die tot op heden nog niet gezien waren, maar, het meest belangrijke van al, wou hij de mensen deze dingen leren zien die nu nog vreemd waren, en die in de toekomst zouden kunnen bijdragen tot de nieuwe constructie van objecten: bruggen, gebouwen, machines... Voor mij werd de betekenis van gestileerde, voorstellingloze kunst op een of andere wijze duidelijk die avond, en van toen af keek ik naar een hoop dingen anders... In de reusachtige arm van een aankomende graafmachine zag ik plots de metalen arm van de constructivistische sculptuur waar ik mijn jas aan had opgehangen: de ontdekking van de kunstenaar veranderde in leven.'
Rita Rait- Kovaleva
(geciteerd in:)
Maria Gough: The Artist as Producer, Russian Constructivism in Revolution,
University of California Press / Berkeley Los Angeles London, 2005
OBMOKhU staat voor 'Vereniging van jonge kunstenaars'. Op de tentoonstelling in Moskou in 1921 was werk te zien van Alexander Rodchenko, van de gebroeders Stenberg, van Konstantin Medounetski en van Karl Ioganson. Oppervlakkig bekeken gaat het om een homogene groep die de 'burgerlijke', op gevoelsexpressie gebaseerde kunst verwierp, en die collectief een nieuwe, technologisch geïnspireerde esthetiek voorstond. In The Artist as Producer, Russian Constructivism in Revolution, maakt Maria Gough duidelijk dat die homogeniteit slechts schijn is: zo zijn de assemblages met technologische elementen van Medounetski eerder subjectieve composities dan constructies en zijn de pseudo-apparaten van de gebroeders Stenberg in feite esthetische voorstellingen van het technologische; daarentegen zijn de hangende constructies van Rodchenko en de staaf-en-kabel constructies van Karl Ioganson echte objectieve structuren, die het traditionele kunstenaarschap het meest uitdagen. Al deze werken ontstonden in een heftig klimaat van theoretische discussies en positioneringen binnen een nieuwe maatschappij. Aanvankelijk genoten de experimenten krediet en werden de werken door de officiële instanties aangekocht. Al snel viel de constructivistische kunst in ongenade en de werken werden geliquideerd. Op enkele uitzonderingen na kennen we deze werken bijgevolg uitsluitend van op foto's of van al dan niet hypothetische reconstructies. Terwijl Karl Ioganson tot voor kort beschouwd werd als een marginale figuur binnen de Sovjet-Russische avant-garde, plaatst Maria Gough hem met haar gedetailleerde studie resoluut in de voorste linie. Karl Ioganson, die aanvankelijk een traditionele beeldhouwer was, verwierp op de meest drastische wijze de traditionele rol van de kunstenaar. Voor hem was de kunstenaar geen aan de ingenieur inferieure knutselaar, maar een uitvinder, in wezen dus creatiever dan de reproductieve ingenieur.
(D. V.)
1/21/2013
MARTIN CARTHY
"I must say this: folk music has no border checkpoints. In the end, it has – it can have – no country."
Martin Carthy
http://www.guardian.co.uk/music/2011/apr/17/martin-carthy-interview-ed-vulliamy
Martin Carthy
http://www.guardian.co.uk/music/2011/apr/17/martin-carthy-interview-ed-vulliamy
Abonneren op:
Posts (Atom)
gif.gif)
.jpg)
.JPG)
+.jpg)
