MARIAGE DE RAISON (2000-2011)

SERIE 2 KEER 8 KLEUREN (2011)

ZDENEK SYKORA (GORINCHEM)

ZDENEK SYKORA (1920-2011)

KLEURSTUDIE (2011)

PROFIEL

'naam ?' - 'dirk verhaegen'
'leeftijd ?' - 'seizoensgebonden'
'opleiding ?' - 'schilder'
'huisschilder ?' - 'ook'
'diploma ?' - 'hoger kunstonderwijs'
'andere ?' - 'typograaf'
'typograaf ?' - 'ja'
'diploma behaald ?' - 'op het vossenplein gekocht'
'dus vals ?' - 'authentiek bewerkt'
'beroepsactiviteit ?' - 'loopjongen, tekstschrijver, handlanger, boekbinder, keerder, stoetenbouwer, baldakijnoprichter, dokwerker, kajuitenkuiser, technisch tekenaar, animator, zakjesplakker, inlijster ...'
'zwartwerker ?' - 'wit met zwarte lijntjes'
'ideologie ?' - 'anarchist'
'nationaliteit ?' - 'kosmopolitisch-marginaal'
'gezondheid ?' - 'schol!'

GEDICHT

BIJ DE KAPITTELVIJVER

twijgen vlechten
hun raster

aarzeling van groene blaadjes

de vijver sluimert

een rimpeling wist
het reikhalzende huisje

als een geeuw

de onsterfelijke
stemt zijn eeuwige fluit

Dirk verhaegen (april 2011)

KENNETH WHITE

GESPREK MET EEN GANS IN LANNION

Het was in het park
achter het oude klooster
een regenachtige morgen in januari

staande op haar roze poten
in de modder bij de vijver
keek ze in de leegte

zag zij van een IJsland
of een Groenland de verre kusten?

dan plots
ang-ang-ang, deed ze

onder impuls van het ogenblik
in een vage behoefte tot communicatie
heb ik die kreet herhaald

ze keerde zich om
hoofd opgericht, de ogen vol verlangen
en snaterde alweer

ang-ang-ang

vol wroeging ben ik vertrokken
langzaam langs het pad


Kenneth White
(vert. Dirk Verhaegen)

Kenneth White
Les archives du littoral
Mercure de France - 2011
Prix de poésie Alain Bosquet 2011

SUMMERTIME

LAPTOP BLUES

LAPTOP BLUES

ik sakker met mijn laptop
ik sakker dag en nacht
ik sakker als hij vast zit
ik sakker en ik wacht

ik wacht hier al te lang reeds
ik wacht hier elke dag
ik staar naar starre vensters
het is alles wat ik zag

o liefje kom mij helpen
o liefje sta mij bij
je bent niet dommer dan dit ding hier
o liefje maak mij vrij

Dirk Verhaegen

TEACHING

EUGENE DELACROIX

'Sachez que le jour où les peintres auront perdu la science et l'amour de leur outil, les théories stériles commencent.'

GEDICHT

MAN OP EEN STOEL

Ik was zestien
en maakte een schilderij.
Ik schilderde een man
die op een stoel zat.
De man was naakt
en zijn stoel was een keukenstoel.
Hij zat in profiel.
Deze man die ik schilderde
kon mijn vader zijn
maar niet bepaald.
(Ik zag mijn vader nooit naakt.)
Het schilderij was betekenisloos,
eigenlijk verontrustend betekenisloos
zoals een droom verontrustend
betekenisloos kan zijn.
De naakte man op mijn schilderij
zat kaarsrecht op zijn keukenstoel,
armen gekruist,
lichtjes achterover leunend:
zo zat hij, net niet wiegend.
Met een koptelefoon
(die ik niet schilderde)
had hij echt mijn vader kunnen zijn
-luisterend naar verre golflengtes
en vreemd voor mij.

Dirk Verhaegen (juli 2011)

NA HET ONWEER

SHIH-T'AO

'Eertijds, zegt men, bereikte de schilder Ku K'ai-chih de driedubbele perfectie. Wat mij betreft, ik bereik de driedubbele gekte. Zelf gek, gek mijn taal, gek mijn schilderij. Inmiddels zoek ik de weg om de ware gekte te bereiken.'

Shih-T'ao

GEDICHT

6 à 7

het vlaggetje knettert
de wind snerpt en zwiept rond de barak
onder de balken buldert de zee
de jachthaven speelt xylofoon
de loopplank schuurt en kraakt
gongslagen in het holle ruim
boven de brug het kwade krijsen
van de meeuwen

Dirk Verhaegen
juni 2011

OOSTENDE

WANG WEI

Onder de regen vallen noch hemel en aarde, noch oosten en westen te onderscheiden. Wanneer er een wind waait zonder regen, wordt de aandacht vooral getrokken door de bewegende takken. Maar als het regent zonder wind, lijken de bomen verpletterd; de voorbijgangers dragen hun regenhoed en de vissers hun mantel van stro. Na de regen vervagen de wolken terwijl ze plaats maken voor een azuurblauwe hemel met een stralenkrans van nevels; de bergen leven op met smaragdgroene schittering, terwijl de zon, met schuine stralenbundels, zeer nabij lijkt. 's Ochtends maken de bergtoppen zich los van de nacht; bij het aanbreken van de dag, als zilveren mist en onduidelijke kleuren zich mengen, daalt een vage maan. In de avondschemering glijden op de rivier enkele zeilen aan de goud gekleurde horizon. De mensen haasten zich huiswaarts, de deuren van de huizen staan op een kier. In de lente is het landschap in nevels en damp gehuld; de rivieren neigen naar het blauw; de heuvels, van hun kant, naar het groen. In de zomer bedekken oude bomen de hemel; het meer is rimpelloos; midden in de bergen lijkt de waterval uit de wolken te vallen, en in het eenzame paviljoen ruikt men de frisheid van het water. In de herfst heeft de hemel de kleur van jade; het woud wordt dicht en geheimzinnig; de wilde ganzen vliegen over de stroom; enkele reigers houden zich stil bij de waterkant. In de winter bedekt de sneeuw de aarde; een houthakker is onderweg, geladen met een bundel takken; daar waar het lage water bij het zand komt, legt een visser aan met zijn schuit.

Wang Wei (8e eeuw)

VRIJ NAAR SHELLEY

De filoasoafee van de leefde

I

De bronne komme in riveere
En de riveere in den ocejoen,
Uug vanboave melangeire loechte
me zeut emoasse soem;
Niks of neverans es eet inkel;
Alles es dei uge wet getraa;
Da't melangeit in iene giest tesoem,
Woeveu ni ik mei-j-aa?--

II

Zeet es o da-te berge lochte kusse
En o da-te bare mekoer al klaisjend zeuke;
Gin bloemmeke za m'et pardonnaire
Ast ni oemzag noe zain breuke;
En oender 't zonneke leit agreoebel de jeir
En zeet de moenestroele de zie es kusse:
Wa's al da zeut gedo ee weid
As a kuskes maai ni komme blusse?

Dirk Verhaegen

ROME